publikacje
Nauka dobrych manier nie jest żmudną pracą, nie trzeba się do niej specjalnie przygotowywać. ważne jest, by uczyć przy każdej okazji, w każdej sytuacji i pozwolić dziecku, by nabrało dobrych nawyków.dobrych zachowań. Dobrym przykładem jest tu mycie rąk po wyjściu z toalety czy przed każdym posiłkiem. Dzieci nie lubią myć rąk, wydaje się im, że zajmuje to wiele czasu, który mogłyby poświęcić na zabawę. W tym przypadku warto jest wykształcić taki nawyk, by dziecko nie zastanawiało się nad tym, co zrobić po wyjściu z toalety, tylko automatycznie poszło umyć ręce. Podobnie jest z korzystanie z chusteczek higienicznych - dziecko powinno mieć je zawsze przy sobie i wiedzieć, kiedy może z nich skorzystać. Pokażmy mu także, jak to zrobić, gdzie wyrzucić zużytą chusteczkę, jak otworzyć i zamknąć opakowanie. Takie podstawowe informacje dorosłym wydają się banalne, ale dzieci nie muszą ich znać. Bardzo ważne jest dbanie o swój wygląd, o to, by ubranie było czyste oraz odpowiednie do sytuacji (np. odświętne podczas uroczystości rodzinnych i przedszkolnych, podczas wyjść do filharmonii), by mieć umyte i uczesane włosy. Powoduje to, że dziecko czuje się pewniej wiedząc, że właściwie wygląda. Warto nauczyć także dziecko właściwego zachowania się przy stole, podając estetycznie posiłki, ładnie nakrywając do stołu, korzystając ze wszystkich sztućców. Jak wykorzystać serwetkę, co zrobić z rękoma przy stole, jak kulturalnie jeść i pić, co zrobić z naczyniami po zjedzeniu posiłku - te wszystkie informacje powinny być przekazane dziecku w domu, przy wspólnych posiłkach. Przy stole należy skupić się na jedzeniu, nie czyta się wtedy gazety, nie rozmawia przez telefon, nie bawi. Nauka dobrych manier nie jest żmudną pracą, nie trzeba się do niej specjalnie przygotowywać. ważne jest, by uczyć przy każdej okazji, w każdej sytuacji i pozwolić dziecku, by nabrało dobrych nawyków.
źródło: http://www.przedszkole-piensk.pl/p,70,artykuly-dla-rodzicow
Od najwcześniejszych lat należy dziecko uczyć właściwego posługiwania się przyborami do rysowania i pisania . W związku z tym konieczne jest zwrócenie uwagi na prawidłowy sposób trzymania przez dziecko kredki czy ołówka .
- Dziecko powinno trzymać ołówek w trzech palcach , pomiędzy kciukiem i lekko zgiętym palcem wskazującym , opierając go na palcu środkowym . Nieprawidłowe jest trzymanie ołówka „ w garści ” lub w taki sposób , że środkowy palec jest na ołówku.
- Palce trzymające ołówek powinny znajdować się w odległości około dwóch centymetrów od powierzchni papieru .
- Ołówek należy trzymać między palcami bez nadmiernego napięcia mięśni ręki i nacisku na papier ( nadmierne napięcie powoduje łamanie grafitu , dziurawienie kartki , a zbyt słabe sprawia , że rysunek jest ledwie widoczny)
źródło; http://www.przedszkole-piensk.pl/p,70,artykuly-dla-rodzicow
Otrzymaliście właśnie wielki dar od losu – własne dziecko. I macie niezwykłą szansę, by wychować je na mądrego i szczęśliwego człowieka. Przepis na to jest nadzwyczaj prosty:
Od urodzenia czytajcie dziecku
20 minut dziennie. Codziennie!
Tak, by pokochało czytanie!
Badania potwierdzają, że głośne czytanie dziecku:
1. Zaspokaja jego potrzeby emocjonalne: miłości, uwagi, stymulacji,
2. Buduje mocną więź pomiędzy rodzicem i dzieckiem,
3. Wspiera rozwój psychiczny dziecka,
4. Wzmacnia poczucie własnej wartości,
5. Uczy poprawnego języka, rozwija zasób słów, daje swobodę w mówieniu,
6. Ćwiczy pamięć,
7. Uczy samodzielnego myślenia: logicznego, przyczynowo-skutkowego, krytycznego,
8. Rozwija wyobraźnię,
9. Poprawia koncentrację,
10. Przygotowuje do samodzielnego czytania i pisania,
11. Przynosi ogromną wiedzę ogólną, daje dostęp do informacji na każdy temat,
12. Ułatwia naukę i pomaga odnieść sukces w szkole,
13. Uczy odróżniania dobra od zła, rozwija wrażliwość moralną,
14. Jest znakomitą rozrywką; rozwija poczucie humoru,
15. Zapobiega uzależnieniu od telewizji, komputera i gadżetów elektronicznych,
16. Chroni dziecko przed zagrożeniami ze strony kultury masowej,
17. Jest zdrową ucieczką od nudy i niepowodzeń,
18. Przeciwdziała demoralizacji i przemocy,
19. Daje dostęp do życia, myśli i dzieł największych ludzi różnych epok,
20. Kształtuje na całe życie nawyk czytania i poszerzania wiedzy.
Opracowano na podst. źródeł internetowych
Patrycja Mielcarek
W tym tygodniu obchodzimy w całej Europie Dzień Bezpiecznego Internetupod hasłem DZIAŁAJMY RAZEM mający na celu zwrócenie uwagi na bezpieczny dostęp dzieci i młodzieży do zasobów. W Polsce Dzień Bezpiecznego Internetu organizowany jest przez fundację Dajemy Dzieciom Siłę oraz Naukową i Akademicką Sieć Komputerową (NASK), odpowiedzialne za realizację programu Safer Internet w Polsce. Za początek sieci Internet można uznać koniec lat 60 XX wieku, natomiast do Polski zawitał on w latach 90. Od tej pory nastąpił ogromny rozwój tego źródła informacji, bez którego obecnie niemalże nie jesteśmy w stanie się obejść. Ze wzrostem popularności i dostępności oraz z uwagi na ogólnoświatowy zasięg tej bazy wiedzy, należy zauważyć, iż może być to miejsce, w którym dochodzi do nadużyć oraz przestępstw.
Co zrobić aby dostęp do Internetu był bezpieczny:
aktualizuj oprogramowanie systemowe (Windows, Linuks, iOS),
stosuj silne hasła dostępu do systemu oraz sieci domowych,
nie udostępniaj „sąsiadom” swojej sieci Internet (Wi-Fi).
Co zrobić, aby korzystanie z Internetu było bezpieczne:
aktualizuj oprogramowanie antywirusowe,
pamiętaj, treści zamieszczone w sieci (zdjęcia, posty, komentarze) nigdy nie zostaną usunięte,
nie otwieraj załączników w nieznanych wiadomościach e-mail, nieznanych lub budzących wątpliwość co do nadawcy,
nie udostępniaj w Internecie swoich danych.
Co zrobić, aby twoje dziecko było bezpieczne w sieci:
rozważ zainstalowanie oprogramowania do kontroli rodzicielskiej,
nie pozostawiaj dziecka samego w sieci – pokaż mu dobre strony Internetu, pokaż jak może rozwijać swoje pasje, ale ostrzeż je także o zagrożeniach, które mogą z niego płynąć, jeśli masz wątpliwości dotyczące treści w sieci, możesz je zgłosić wyspecjalizowanym komórkom do walki z cyberprzestępczością, znajdującym się w komendach wojewódzkich Policji (Komendzie Stołecznej Policji).
Najczęstsze zagrożenia:
złośliwe oprogramowanie
Instalacja złośliwego oprogramowania może doprowadzić do przejęcia Twojego komputera przez cyberprzestępców, a w efekcie może być narzędziem do popełniania przestępstw internetowych,
hejt
Często wystawianie złych, wręcz kompromitujących komentarzy to rozrywka dla młodego internauty. Niestety, hejt w sieci w skrajnych przypadkach może doprowadzić młodego człowieka do zaniżonej oceny, depresji, a nawet samobójstwa,
uwodzenie w Internecie (child grooming)
Działania podejmowane przez osoby w sieci w celu zaprzyjaźnienia się i nawiązania więzi emocjonalnej z dzieckiem, tak aby w późniejszym czasie zmniejszyć jego opory przed kontaktem w świecie rzeczywistym, który w efekcie może doprowadzić do seksualnego wykorzystania,
materiały epatujące przemocą
W Internecie można znaleźć filmy lub zdjęcia zawierające przemoc lub nawołujące do nienawiści. Młodzi ludzie mogą brać przykład z takich informacji i przenosić je do świata realnego,
uzależnienie od Internetu
Gdy dziecko zbyt długo korzysta z Internetu, a pozbawienie go dostępu do sieci powoduje złość i rozdrażnienie, może być to pierwsza oznaka uzależnienia. Warto wówczas nawiązać kontakt ze specjalistą, zanim straci się kontakt z dzieckiem,
kontakt z internetowymi oszustami
W sieci Internet pojawiają się różnego rodzaju ogłoszenia, część z nich to, niestety, próba oszustwa. Pamiętaj, aby przed zakupem rzeczy lub usług w sieci dokładnie zweryfikować sprzedawcę. Przy zakupie droższych rzeczy warto dołożyć parę złotych i dokonać zakupu za pobraniem. Wówczas przy odbiorze towaru, jeszcze przy dostawcy możesz otworzyć paczkę i sprawdzić, czy towar jest zgodny z zamówieniem. Jeżeli tak nie jest, masz prawo odmówić jego przyjęcia.
Opraowano na podst. źródeł internetowych
Katarzyna Dziubich
Zabawa na śniegu, zjazdy z górki, jazda na nartach czy łyżwach oraz inne szaleństwa na śniegu mogą sprawić wiele radości i wzmocnić naszą kondycję fizyczną. Pamiętajmy jednak, że podstawą, jak zwykle, jest zdrowy rozsądek i ostrożność!
Kiedy już dojrzeliśmy do decyzji, aby wysłać nasze dziecko na obóz czy zimowisko upewnijmy się czy jego organizator spełnił wszystkie warunki, aby zapewnić maluchom bezpieczny pobyt. Jeżeli nie możemy wysłać naszych pociech na zorganizowany obóz czy zimowisko, postarajmy się spędzić czas ferii wspólnie. Kiedy praca nie pozwala nam na spędzenie wolnego czasu w czasie ferii z naszymi pociechami, spróbujmy zdobyć informacje na temat lokalnych placówek i organizacji, takich jak: świetlice szkolne czy centra kultury, które świadczą fachową opiekę nad dziećmi. Powstaje też coraz więcej miejsc, w których oferowana jest dzieciom opieka w czasie wolnych dni. Takie miejsca cieszą się popularnością wśród rodziców i opiekunów. Najczęściej są to: szkoły, kluby osiedlowe, świetlice przy kościołach, fundacje itp. Dzieci mogą w tych instytucjach zaangażować się w ciekawe zajęcia i pomysłowe zabawy. Tego typu placówki zapewniają także naszym pociechom zdrowe i pożywne posiłki, co jest niezmierne ważne, zwłaszcza zimą. Najważniejsza wydaje się jednak fachowa i profesjonalna opieka.
Ferie to pora „sprawdzianu” zarówno dla rodziców jak i dla dzieci. Jest to czas, kiedy zaufanie jest wystawiane na próbę. Pokażmy jednak, że wierzymy w zdrowy rozsądek naszych dzieci i jesteśmy w stanie im zaufać. Dla dzieci będzie to test z odpowiedzialności. Jeśli dziecko spędzi ferie w rodzinnym mieście, należy je uczulić na zagrożenia, które mogą je spotkać.
Postarajmy się, żeby czas zimowego odpoczynku został wykorzystany jak najlepiej. Miejmy świadomość tego, że czas i troska, które poświęcimy naszym dzieciom, zaowocuje w przyszłości. Pamiętajmy, że nic tak nie zbliża i nie tworzy więzi pomiędzy dziećmi i rodzicami, jak rozmowa. Dołóżmy wszelkich starań, żeby relacja, którą budujemy z naszymi dziećmi była silna i trwała. Z czasem pojawi się również większe zaufanie do dziecka, bez którego trudno mówić o jakichkolwiek samodzielnych wyjazdach. Apel o poświęcanie większej uwagi swoim dzieciom jest kierowany do osób, które pochłonięte są pracą i brakuje im czasu na wspólne spędzanie chwil z rodziną. Musimy pamiętać, że sama obecność nie powoduje bliskości. Bliskość to wspólne zabawy, rozmowy, wsłuchiwanie się w to, co mówi do Ciebie dziecko, żona lub mąż, oraz próba wcielania tego w życie.
Czytanie – choć statystycznie w odwrocie – ma nadal dobrą reputację. I zasłużenie, gdyż uczy języka i myślenia, rozwija inteligencję emocjonalną, pamięć i wyobraźnię, przynosi wzorce właściwych zachowań, jest jednym z głównych sposobów zdobywania wiedzy. Oprócz pożytków rozwojowych czytanie przynosi też wymierne korzyści społeczne i gospodarcze. Ekonomiści amerykańscy wyliczyli, że 1 dolar zainwestowany we wczesną edukację językową i czytelniczą zwraca się 10-krotnie. W coraz bardziej skomplikowanym świecie nieczytanie prowadzi do błędów, strat, zmarnowanych szans, gorszego zdrowia i ciągłych frustracji. Dlatego wymyślane są akcje i konkursy skierowane do dzieci i młodzieży z wyraźnym komunikatem – CZYTAJCIE!
Według badań amerykańskiej Komisji ds. czytelnictwa, a także badań i doświadczeń naszej Fundacji, na czytelników – czyli ludzi, którzy z pasją przez całe życie czytają i stale się dokształcają, wyrastają dzieci, którym czytano w dzieciństwie. Przede wszystkim w domu! Czytelnictwo jest poniekąd dziedziczne, jest znakiem firmowym rodzin. Nieczytanie niestety też. Czytelnik to osobnik, który pochłania wszelki druk – beletrystykę, książki faktograficzne, czasopisma kulturalne i fachowe itd. Dzięki temu ma szerszą wiedzę, zwykle podejmuje lepsze decyzje, więcej zarabia, żyje zdrowiej i dłużej, lepiej wychowuje dzieci. Nie daje sobą manipulować, jest bardziej samodzielny, twórczy i szczęśliwszy niż nieczytający rodacy. Wynika to z faktu, że czytanie pozwala na lepsze rozumienie zjawisk, procesów społecznych i mechanizmów psychologicznych, co daje poczucie wiary w siebie i kompetencji, w trudnych sytuacjach przynosi potrzebne odpowiedzi, jest zdrową ucieczką przed frustracją i nudą. I to wszystko na własnych warunkach: w wygodnym dla siebie czasie, w doborowym towarzystwie wybranych przez siebie, często wybitnych i niedostępnych inaczej osób – pisarzy, polityków, artystów, filozofów... także tych, którzy już nie żyją. Takiego komfortu kontaktu z dorobkiem intelektualnym i bogactwem duchowym innych ludzi nie daje zwykłe życie. „Kto czyta – żyje wielokrotnie, kto zaś z książkami obcować nie chce, na jeden żywot jest skazany” – pisał awangardowy poeta XX w. Józef Czechowicz. W dodatku życia nie da się przeżyć ponownie i poprawić, bo „nic dwa razy się nie zdarza”. Możemy jednak przeżyć je mądrzej i pełniej, korzystając z przekazanego nam poprzez literaturę zasobu mądrości i talentów innych osób.
Co czytać
Książki są pokarmem dla umysłu i duszy dziecka. Przy ich pomocy pomagamy dziecku zbudować obraz świata i stosunek do niego. Dlatego ważne jest, co czytamy – czy są to lektury wartościowe, które podnoszą poziom kultury dziecka i rozwijają jego najlepsze cechy, czy ogłupiają, demoralizują i straszą. Warto też zawsze zapoznać się wcześniej z książką lub zdobyć o niej jakieś informacje. Tak jak przed podaniem dziecku jedzenia sprawdzamy jego smak i temperaturę. Chłopcy często mają problemy z językiem, uwagą i czytaniem. Dlatego warto zapewnić im więcej okazji do słuchania książek, a teksty dla nich powinny być dynamiczne i zbieżne z ich pasjami. Najlepiej zresztą uzgadniać z uczniami „lektury dla przyjemności”.
I na koniec – jak czytać
Codziennie.
Z zaangażowaniem.
Z przekonaniem i radością, że dajemy dzieciom znakomity kapitał na całe życie!
Opracowano na podstawie źródeł internetowych
Katarzyna Ulewicz
Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych obchodzony jest od 1992 roku na całym świecie 3 grudnia. Celem Dnia Osób Niepełnosprawnych jest upowszechnianie idei tolerancji, otwartości i szacunku. Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych został ustanowiony w 1992 roku przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych na zakończenie Dekady Osób Niepełnosprawnych (1983 – 1992). Ustanawiając Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych ONZ chciała zwrócić uwagę na problemy tej grupy społecznej i podkreślić konieczność działań na rzecz integracji osób niepełnosprawnych z resztą społeczeństwa, wyrównywania szans i przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu tych osób. Niepełnosprawność jest jednym z ważniejszych problemów współczesnego świata. Według danych WHO ponad 650 mln osób na świecie jest niepełnosprawnych w następstwie psychicznych, fizycznych oraz sensorycznych niesprawności. Stanowi to około 10 proc. populacji. Natomiast w Polsce liczba osób niepełnosprawnych to prawie 5,5 mln. Najczęstszą przyczynę niepełnosprawności w Polsce stanowią schorzenia układu krążenia, narządów ruchu oraz schorzenia neurologiczne.
Celem corocznych obchodów Dnia Osób Niepełnosprawnych jest zwrócenie uwagi na prawa osób z niepełnosprawnościami, upowszechnianie idei tolerancji, otwartości i szacunku dla inności, a także ukazanie korzyści płynących z pełnej integracji osób niepełnosprawnych w życiu politycznym, społecznym, gospodarczym i kulturalnym.
„Mądre zabawki służą mądrej zabawie”
Zbliżają się Mikołajki, a niedługo potem Święta Bożego Narodzenia. Dzieci piszą listy do Św. Mikołaja, proszą o wymarzone prezenty, a my rodzice chcemy spełnić ich marzenia. Nie zawsze jednak pragnienia dzieci zgodne są z naszymi oczekiwaniami. Warto postarać się, aby zabawki jakie kupujemy najmłodszym stanowiły narzędzie poznawania świata i przygotowywania do kolejnych etapów rozwoju. Mądre zabawki, służą mądrej zabawie, a mądra zabawa to najwspanialsze wsparcie rozwoju dziecka i najpiękniejszy prezent jaki możemy dać małemu człowiekowi. Zabawki często nie spełniają też podstawowych norm bezpieczeństwa zawartych w polskim prawie. Nie chodzi jedynie o tanie i złej jakości zabawki chińskie, ale również zabawki produkowane przez największe światowe korporacje. Najczęstsze zastrzeżenia wobec producentów to: zbyt duża zawartość szkodliwych substancji w produktach, elementy, które mogą zranić dziecko i które może połknąć lub zadławić się nimi, łatwo odklejające się naklejki, nieprawidłowe oznaczenia, niejasna instrukcja obsługi
Maria Montessori wyraziła niegdyś pogląd iż: „Najważniejszym okresem w życiu nie są lata studiowania na wyższej uczelni, ale te najwcześniejsze, czyli okres od narodzenia do sześciu lat. Jest to czas, kiedy formuje się inteligencja człowieka i nie tylko ona, ale całość jego zdolności psychicznych.” Wesprzyjmy dzieci na drodze rozwoju ich inteligencji, dostarczając im zabawek funkcjonalnych, kreatywnych, motywujących do twórczego myślenia i rozwoju poznawczego. Pamiętajmy też, że niezwykle ważne jest również to, z jakiego surowca wyprodukowano zabawki. Niech jak najczęściej będą to produkty wykonane z drewna, tkanin o różnych fakturach, wzorach oraz kolorach. Jeśli decydujemy się na zabawkę z tworzywa sztucznego, niech będzie to tworzywo wysokiej jakości i koniecznie atestowane. Pamiętajmy też o książeczkach, jest to czas, aby zaszczepić w maluchach miłość do literatury. Poniżej przedstawię kilka propozycji zabawek, które cieszą nie tylko oczy, ale również stymulują rozwój dziecka. Mogą one być wspaniałym prezentem pod choinkę.
DLA MALUSZKÓW
Maskotki o różnych fakturach – stymulują wielozmysłowo, budzą ciekawość.
Kostki edukacyjne – budzą ciekawość, dają możliwość zabaw manipulacyjnych, które są wstępem do kolejnych rodzajów zabaw wyróżnionych w rozwoju dziecka, stymulują wielozmysłowo.
Piramidy – motywują do pierwszych zabaw konstrukcyjnych, polegających na budowaniu, przekształcaniu, składaniu całości z róznych elementów; wspierają pojawienie się tego rodzaju zabaw.
Klocki – umożliwiają zabawy konstrukcyjne, zapewniając możliwość zaspokojenia potrzeby tworzenia u dziecka.
Układanki – kształtują zdolność logicznego i twórczego myślenia, stymulują rozwój poznawczy.
Zabawki do ciągania na sznurku (również te do pchania) – są motywacją do poruszania się, budują poczucie siły sprawczej w dziecku.
Sortery (wszelkie zabawki, które polegają na dopasowywaniu według określonego wzorca, zasady np. kostki z otworami, do których trzeba włożyć odpowiednie klocki) - kształtują zdolność logicznego myślenia, postrzegania, rozpoznawania kształtów i ich różnicowania.
Książeczki obrazkowe – rozwijają wyobraźnię i ciekawość poznawczą , pobudzają mowę.
DLA PRZEDSZKOLAKÓW
Klocki o różnych kształtach geometrycznych – podobnie jak zabawa wagą, manipulowanie i konstruowanie za pomocą klocków geometrycznych, delikatnie wprowadza dziecko w świat matematyki, rozwija wyobraźnię i kreatywność.
Mozaiki (wtykanki, układanki z kwadracików) – rozwijają kreatywność i wyobraźnię, stymulują aktywność twórczą dziecka, zaspokajają potrzebę tworzenia.
Waga z odważnikami – stanowi wstęp do przyszłych zadań matematycznych, rozwija poznawczo.
Ciastolina, plastelina – rozwijają kreatywność, zaspokajają potrzebę tworzenia, ćwiczą małą motorykę, dają mnóstwo frajdy związanej z przekształcaniem masy.
Wyszywanki, przeplatanki – ćwiczą precyzję ruchów w zakresie małej motoryki, rozwijają pomysłowość, kształcą/ utrwalają znajomość kolorów i umiejętność ich różnicowania.
Pacynki – zachęcają do odgrywania ról, rozwijają wyobraźnię i umiejętność kreowania, kierują uwagę dziecka na słowo i gest.
Układanki, puzzle – kształcą wyobraźnię przestrzenną, logiczne myślenie, ćwiczą koncentrację uwagi.
Książeczki – pozwalają na bliski kontakt z rodzicem podczas czytania, rozwijają wyobraźnię
i ciekawość poznawczą , pobudzają mowę.
Pamiętajmy, aby przy doborze zabawek nie kierować się modą, ale dobrem dziecka i funkcją jakie powinna spełniać zabawka. Zanim kupimy, pomyślmy czy dziecko wykorzysta zabawkę efektywnie, czy czegoś się dzięki niej nauczy. Zapomnijmy o zabawkach wątpliwej jakości, takich, które wpędzą dziecko w świat logotypów, metek i marek. Kształtujmy dzięki mądrym zabawkom, mądrego człowieka.
Przy pisaniu artykułu skorzystano ze źródeł internetowych
Dorota Kurant
16 listopada to Międzynarodowy Dzień Tolerancji. Święto to zostało ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1995 roku.
Inicjatywa utworzenia tego święta spowodowana była pogłębiającymi się w społeczeństwach zjawiskami nietolerancji, nacjonalizacji, rasizmu i antysemityzmu. Dzień Tolerancji to święto szacunku, akceptacji i uznania bogactwa różnorodności kultur na całym świecie. Tolerancja to przede wszystkim respektowanie cudzych praw i własności, to uznanie i akceptacja indywidualnych różnic, to także umiejętność słuchania, komunikowania się, a co za tym idzie rozumienia innych. Tolerancja to kwestia świadomości, a nietolerancyjne zachowania często mogą wynikać z niewiedzy, trzymania się stereotypów bądź innych mitów krążących w społeczeństwie.
Pamiętajmy
Jeżeli chcemy być tolerowani, tolerujmy innych. Pomimo podobieństw pomiędzy ludźmi każdy z nich jest inny. Oznacza to, że jest jednostką indywidualną, wyjątkową i niepowtarzalną. Nigdy nie było i nie będzie kogoś takiego samego jak Ty czy ja!
Opracowano na podstawie źródeł internetowych
Katarzyna Dziubich
