Z pewnością pamiętacie Państwo wiele sytuacji, w których Wasze dziecko potknęło się, przewróciło, doznało niegroźnej kontuzji. Zastawialiście się, czy taka sytuacja mogła mieć poważniejsze skutki?. Czy wiecie, jak zachować w sytuacji zagrożenia życia dziecka? Potraficie udzielić pierwszej pomocy dziecku w sytuacji, gdy nie będzie mogło liczyć na nikogo innego? Niestety w naszym społeczeństwie ciągle istnieje takie przeświadczenie, że nam się nić nie stanie, nas to nie dotyczy.

SKALECZENIE
Dokładnie oczyść ranę z brudu pod bieżącą wodą. Zdezynfekuj ją Octeniseptem. Osusz delikatnie jałowym gazikiem (nigdy watą!)
i załóż plaster z opatrunkiem lub jałowy opatrunek (gazik, a na to bandaż). Jeśli rana mocno krwawi, uciśnij ją gazą przez około 15 minut.
Potrzebny lekarz, jeśli: Krwawienie jest intensywne lub po półgodzinie nie ustaje, rana jest rozległa i głęboka – być może konieczne okaże się założenie szwów. A także wtedy, gdy dziecko skaleczyło się zardzewiałym gwoździem lub rana jest mocno zabrudzona ziemią – istnieje ryzyko zakażenia tężcem.

„Gdyby nie nuda, człowiek nigdy nie pojąłby własnej kreatywności” 
T. Belton

Jak podaje nam jedno z internetowych źródeł, nuda to negatywny stan emocjonalny. To uczucie wewnętrznej pustki, które może być spowodowane brakiem zmian w otoczeniu, jakichkolwiek bodźców, ale też chorobą. To stan obojętności i braku zainteresowań. Odmianą nudy jest frustracja, stres, czyli pewien rodzaj dyskomfortu. Niemal każdy z nas nudzi się od czasu do czasu. Kiedy dziecko się nudzi, rodzic zwykle słyszy słowa: „nie mam co robić...”. Jak to jest z tą nudą? Czym jest dziecięca nuda i jak na nią reagować?

Wielu dorosłych uważa, że współczesne dzieci nie powinny się nudzić. Przecież mają tyle ciekawych zabawek, różnych zajęć do wyboru. Zwykle część z nas mówi „to niemożliwe, wymyślasz, zobacz, ile masz zabawek, pobaw się którąś z nich”. Do tego dochodzi jeszcze trochę poirytowany ton głosu. Inni odbierają komunikat dziecka jako pretensje i natychmiast chcą temu zaradzić, aby jak najlepiej wywiązać się ze swojej rodzicielskiej roli. Czy te obawy i myśli są słuszne?

Większość rodziców zdaje sobie sprawę z tego, jak dużą wartość stanowi w życiu dziecka wspólna zabawa z rodzicem. A jednak rodzicielskie i zawodowe obowiązki powodują, że mamy na nią coraz mniej czasu, a niekiedy również ochoty. Sednem zabawy jest swoboda, dobrowolność i wyrażanie swojej inicjatywy. To również coś, co jest interesujące ze względu na samo działanie, a nie efekt końcowy. A więc nie chodzi o to, co z tej zabawy wyjdzie, tylko o sam fakt działania, bycia w zabawie. To coś, z czym dorośli mają trudność, a jednocześnie dzieci z tą trudnością dorosłych też mają trudność. Bo one potrzebują doświadczać sytuacji, w których ktoś za nimi podąża i kiedy to one mogą kierować zabawą. Dorosły w relacji z dzieckiem chce zawsze nadawać ton i mieć kontrolę. Wielu rodziców ma kłopot z odpuszczeniem tej kontroli. A bez niej zabawą może być wrzucanie ubrań do pralki, robienie wspólnie kanapek i masa innych rzeczy, które wydarzają się w domu. Bo dla dziecka 90 procent aktywności jest zabawą. Ogromnym problem naszej kultury jest to, że ona nie bierze dzieci pod uwagę. Bo dla dziecka ten czas, kiedy rodzic wraca do domu, jest najważniejszym czasem w jego życiu. Takim, który może spędzić z najważniejszą osobą. To trochę jak w związku z dorosłymi – kiedy ktoś wraca do domu, nie ma ochoty na bycie ze swoim partnerem i chce po prostu odpocząć, a to się zdarza non stop, to ten związek nie ma szansy przetrwać. Bo nie będzie spełniał emocjonalnych potrzeb tych ludzi i oni poszukają sobie kogoś innego. Podobnie w relacji z dzieckiem – jeśli po powrocie z pracy nie chcę spędzać czasu z dzieckiem, tylko odpocząć i to często się powtarza, to wówczas dziecko na tym dużo traci. Warto sobie zadać pytanie – kiedy to dziecko ma być z rodzicami? Jakie ono ma miejsce w ich życiu? Nie możemy go na cały dzień oddać pod opiekę instytucji albo zostawić samego. Ono musi być z bliskimi. Kiedy robimy coś razem, ta czynność może być atrakcyjna dlatego, że robimy ją wspólnie, ale również dlatego, że wykonujemy ją z ważną dla nas osobą i widzimy, jaką jej to przynosi radość. Analogicznie w stosunku do siebie zachowują się dorośli, kiedy dzielą się ze sobą, np. opowiadając sobie o swoim hobby. Dla dziecka taka zabawa jest sytuacją dzielenia się. Więc kiedy bawię się z dzieckiem, to nie dlatego, że ta zabawa jest dla mnie super atrakcyjna, ale dlatego, że dla mnie atrakcyjne jest bycie z dzieckiem i bycie w świecie dziecka. Inaczej mówiąc, to jest sposób na bycie w relacji z człowiekiem, który jest dla mnie ważny.

Źródło: Internet

Ełżbieta Doręda

W tym roku Międzynarodowy Dzień Rodziny obchodzimy 15 maja. Jak? Biorąc udział w akcji społecznej fundacji Humanites „Dwie godziny dla rodziny”… podobnie jak 499 firm i 700 000 pracowników z 10 krajów. Bo dobre idee warto propagować!

Bliskie, serdeczne relacje z rodziną i krewnymi to podstawa szczęśliwego funkcjonowania każdego z nas. W Nowej Erze o tym wiemy. Dlatego Międzynarodowy Dzień Rodziny jest dla nas ważnym świętem. Tego dnia – zgodnie z duchem akcji „Dwie godziny dla rodziny” – wszyscy wracamy do domów dwie godziny wcześniej, aby cieszyć się większą ilością czasu z najbliższymi. 

Aktywność zalecana!

Oczywiście spędzamy ten dodatkowy czas aktywnie. Wiadomo bowiem, że najwięcej radości daje wspólna zabawa. Przenosi nas do świata, w którym wszystko jest możliwe, w magiczny sposób buduje i wzmacnia więzi oraz pomaga się solidnie zrelaksować. Dlatego na czas Święta Rodziny zapominamy o laptopach, tabletach czy komórkach! Chwytamy za skakankę, piłkę, zośkę… Gramy w planszówki, karty, statki, „Państwa - miasta"… Wskakujemy na rowery, hulajnogi, do kajaków… Po prostu odkrywamy radość z bycia razem z rodziną. 

Więcej informacji o akcji „Dwie godziny dla rodziny” i o Międzynarodowym Dniu Rodziny znajdziecie  na stronie: 2godzinydlarodziny.pl. 

źródło:

 https://www.nowaera.pl/o-nas/odpowiedzialnosc-spoleczna/miedzynarodowy-dzien-rodziny-swietujemy-z-najblizszymi

O sposobach na pracę z dziećmi z autyzmem i nowym programie Spektrum Autyzmu PRO z jego autorkami merytorycznymi Ewą Śniegowską, Agatą Burczyk i Agnieszką Mitoraj-Hebel rozmawia Joanna Szulc.

Jesteście Panie autorkami specjalistycznego programu multimedialnego dla nauczycieli i terapeutów, przeznaczonego do pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu. W jaki sposób praca z tym programem może pomóc w terapii dziecka autystycznego?

Ewa Śniegowska: Spektrum Autyzmu PRO to program wspierający rozwój społeczno-emocjonalny dzieci ze spektrum zaburzeń autystycznych w wieku 5-10 lat. Opracowywałyśmy go z myślą o dzieciach ze spektrum autyzmu, w tym z zespołem Aspergera, ale sprawdzi się on także w pracy z dziećmi z innymi problemami, które pociągają za sobą problemy w relacjach społecznych. Myślę tu o uczniach z ADHD, fobią społeczną i szkolną, z opóźnionym rozwojem mowy, z niepełnosprawnością intelektualną, o dzieciach zagrożonych niedostosowaniem społecznym i z innymi trudnościami, choćby takimi jak nasilona nieśmiałość. Wszystkie ćwiczenia, filmiki, zadania, pytania i inne formy pracy z uczniem dotyczą kompetencji i zachowań społecznych, a także rozpoznawania i rozumienia emocji. Co ważne, program służy modelowaniu zachowań. Dzięki temu dzieci opanowują umiejętności społeczne nie tylko na poziomie intelektualnym, ale także uczą się zastosowania ich w praktyce.

Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich (Międzynarodowy Dzień Książki, Światowy Dzień Książki) – doroczne święto  organizowane przez UNESCO w celu promocji  czytelnictwa, edytorstwa i ochrony własności intelektualnej za pomocą praw autorskich . Dzień ten po raz pierwszy obchodzono w  1995 roku. Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich obchodzony jest
23 kwietnia. Data ta wybrana została jako symboliczna dla literatury światowej. W tym dniu w roku 1616 zmarli Miguel de Cervantes, William Szekspir i historyk peruwiański Inca Garcilaso de la Vega. W  Wielkiej Brytanii i Irlandii Światowy Dzień Książki wyjątkowo obchodzony jest w pierwszy czwartek marca, tak aby święto to wypadało w trakcie semestru szkolnego. Pomysł organizacji święta zrodził się w Katalonii – w 1926 roku wystąpił z nim wydawca z Walencjii, Vicente Clavel Andrés. W Hiszpanii Dzień Książki jest świętem oficjalnym od roku 1930, a od 1964 – we wszystkich krajach hiszpańskojęzycznych. 23 kwietnia jest w Katalonii hucznie obchodzonym świętem narodowym, jako dzień jej patrona –  Świętego Jerzego. Zgodnie z długą tradycją w Katalonii obdarowywano w ten dzień kobiety czerwonymi różami,  mającymi symbolizować krew smoka pokonanego przez św. Jerzego. Później kobiety zaczęły odwzajemniać się mężczyznom podarunkami z książek. W związku z rosnącym sukcesem Światowego Dnia Książki i Praw Autorskich UNESCO postanowiło stworzyć tytuł  Światowej Stolicy Książki, który jako pierwsze miasto otrzymał Madryt. Tytuł Światowej Stolicy Książki przyznawany jest co roku przez UNESCO jako wyróżnienie dla najlepszego przygotowanego przez dane miasto programu promującego książki i czytelnictwo.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awiatowy_Dzie%C5%84_Ksi%C4%85%C5%BCki_i_Praw_Autorskich#

JAK POWSTAJE KSIĄŻKA

https://www.youtube.com/watch?v=jgcWVmLqKTk

Rozwój ruchowy jak stymulować, jak się bawić z dzieckiem?

I. Trochę teorii, doniesienia z badań:

Ruch jest naszym pierwszym językiem. O tym jak jest on ważny w rozwoju dziecka a także człowieka dorosłego, nie trzeba nikogo przekonywać.

Aktywność fizyczna ma ogromny wpływ na zdrowie i rozwój w szczególności organizmu dziecka.

Potrzeby ruchowe dzieci są bardzo duże i wynoszą od 3 do 5 godzin dziennie.

Zaspokojenie dzieciom "głodu ruchu" jest dużym wyzwaniem i wręcz obowiązkiem dla dorosłych.

WAŻNE:

„Bo Ziemia to wyspa, to wyspa zielona,

wśród innych, dalekich planet.

To dom jest dla ludzi, dla ludzi i zwierząt,

więc musi być bardzo zadbany”.

Światowy Dzień Ziemi to największe ekologiczne święto, obchodzone od 1970 r. na całym świecie, obecnie w 192 krajach. Celem obchodów, które organizowane są od Singapuru do Rzymu i od Alaski po Australię, jest budowanie świadomości jak kruchy jest ekosystem Ziemi oraz propagowanie właściwych postaw ekologicznych. Korzenie Światowego Dnia Ziemi wywodzą się z obserwacji przesilenia letniego. Tym samym Dzień Ziemi obchodzony jest często w dniu równonocy wiosennej - 20 / 21 marca. Bardziej rozpowszechnioną, w wielu krajach, w tym i Polsce, datą jest jednak 22 kwietnia. W Polsce Dzień Ziemi obchodzony jest od 1990 r.

Dzień Ziemi to doskonała okazja do organizowania różnego rodzaju wydarzeń promujących ekologię, w tym akcje zbierania śmieci oraz sadzenia drzew. Jest to również szansa na poprawę świadomości dotyczącej efektów niszczenia środowiska naturalnego, do których zaliczyć można zanieczyszczenie powietrza, wody, czy globalne ocieplenie.

Jak obchodzić Dzień Ziemi?

Aktualnie, kiedy nie wychodzimy z domu nie są organizowane żadne uroczystości, spotkania a ekologami, akcje zbierania śmieci, porządkowania czy sadzenia las. Co
w takim razie w czasie pandemii możemy zrobić dla naszego środowiska? Jak uczulić dzieci na jego ochronę?

• Zasadźmy drzewo/krzew. Możemy to zrobić w dowolnym miejscu, jednak najlepiej aby zasadzić drzewo blisko miejsca w którym mieszkamy.

• Zbierzmy makulaturę. Z pewnością mamy jej mnóstwo w domu - stare gazety, papiery, kartonowe pudełka, ulotki, gazetki reklamowe.

• Zbierzmy niepotrzebne szkło, puszki aluminiowe itp. i wyrzućmy do specjalnych kontenerów. Przy recyklingu szkła zużywane jest 21% energii mniej niż przy produkcji nowego szkła a złoża boksytu z którego otrzymuje się aluminium potrzebne do produkcji puszek, nie są odnawialne, co prowadzi do ich bezpowrotnego wyczerpywania. Aluminiowe puszki nadają się w całości do ponownego przetworzenia.

• Pozbierajmy śmieci. Postarajmy się oczyścić ze śmieci jakąkolwiek część ziemi. Może to być nasze najbliższe podwórko (jeśli jest zaśmiecone).

• Codziennie segregujmy śmieci, oszczędzajmy wodę, gaz i energię elektryczną
  a zużyte baterie wyrzucajmy do specjalnych kontenerów i pojemników do tego przeznaczonych.

• Używajmy toreb wielokrotnego użytku a nie jednorazowych reklamówek.

• Rozmawiajmy z dziećmi o potrzebie ochrony środowiska i swoim przykładem pokazujmy im jak to robić.

• W wolnym czasie wykonajmy jakąś pracę plastyczną/techniczną przy wykorzystaniu surowców wtórnych. Pokażmy dzieciom, że w ten sposób również możemy wykorzystać z pozoru niepotrzebne odpady.

Każdy z nas jest mieszkańcem tej planety dlatego każdy z nas powinien czuć się odpowiedzialny za jej stan!

                                                                                                                                                               Dorota Kurant

Język jest podstawowym narzędziem myślenia, komunikacji z ludźmi, zdobywania wiedzy i udziału w kulturze, zatem sprawność językowa będzie mieć ogromny wpływ na sukces szkolny i życiowy Waszego dziecka.

Ważne jest, by w wózku dziecko siedziało przodem do opiekuna, bo tylko wtedy możliwy jest prawidłowy kontakt. Nauka języka wymaga zaangażowania emocjonalnego i bezpośredniej interakcji z żywą osobą, dlatego nie można go przyswoić z telewizji, komputera czy z płyty.
Wielokrotnie czytajcie dziecku wierszyki – rym i rytm to świetny budulec pamięci. Gdy dziecko zaciekawią ilustracje, objaśniajcie mu je i zachęcajcie do mówienia. Niech pokazuje i nazywa przedmioty na obrazkach.

Zanim zacznie ono mówić, musi się dobrze osłuchać z poprawnym językiem – mówionym i pisanym. Pierwszy okres życia to najważniejszy czas na naukę mowy. Specjaliści twierdzą, że dla osiągnięcia w czymś biegłości potrzeba 10 tysięcy godzin praktyki. Dajcie swemu dziecku szansę praktykowania mowy, codziennie czytając mu i rozmawiając z nim w taki sposób, by widziało Waszą twarz, wyraźnie słyszało słowa, dostrzegało Waszą mimikę i gesty.

Rozmawiajcie dużo z dzieckiem, opisujcie mu każdą swą czynność, na przykład gotowanie. Śpiewajcie dziecku piosenki. Bawcie się z nim, przytulajcie je, róbcie mu palcami „masażyki” na ciele – wszystko to znakomicie wpływa na jego rozwój.

Drodzy Rodzice! Jeśli chcecie wychować zdrowe emocjonalnie i radosne dziecko, zaspokajajcie jego ważne potrzeby: naturalnego karmienia, fizycznej bliskości z najbliższymi, bycia noszonym, spanie we wspólnym pokoju z rodzicami, potrzebę ruchu, odkryć i własnych doświadczeń, naturalnej stymulacji zmysłów poprzez swobodną zabawę. Pamiętajcie jednak, że nadmiar bodźców wywołuje stres, a stres blokuje rozwój, utrudnia naukę, obniża odporność,. Z tego powodu warto oszczędzić małym dzieciom stresów, zwłaszcza związanych ze sztucznym przyspieszaniem ich rozwoju, zbyt dużymi oczekiwaniami i zbyt wczesną rozłąką.

Codzienne czytanie dziecku sprzyja budowie mocnej więzi między Wami, a jest ona najważniejszym czynnikiem chroniącym i wspierającym wszechstronny rozwój dziecka.

ŻYCZYMY MIŁEJ WSPÓLNEJ LEKTURY!

                                                                                                                       Źródło: https://calapolskaczytadzieciom.pl/dla-rodzicow/o-czytaniu/dlaczego-czytac-dziecku/

Święta Wielkanocne obfitują w tradycje i zwyczaje ludowe, z których część jest wciąż żywo kultywowana, a część coraz bardziej zanika. Wciąż jednak święcimy pokarmy, malujemy pisanki, zanosimy palemki do kościołów i oblewamy się wodą w Lany Poniedziałek. Niektóre zwyczaje i tradycje wielkanocne przetrwały do dzisiaj w nieco zmodyfikowanej formie. Czym jest pogrzeb żuru i śledzia, wieszanie Judasza, Siuda Baba, kurek dyngusowy i śmiergust?

W zależności od tego, w jakiej części kraju mieszkamy, możemy znać różne tradycje i zwyczaje Świąt Wielkanocnych. W Polsce, w wielu regionach wciąż kultywowane są dawne obyczaje, choć w nieco zmienionej formie. W podkrakowskich wsiach spotkamy barwne pucheroki i usmoloną Siudą Babę, a także zobaczymy Emaus, czyli odpust z licznymi kramami. Z kolei w Wilamowicach obleją nas wodą Śmierguśnicy. Wielkanocne zwyczaje ludowe to część naszej tradycji, dlatego warto je znać, nawet, gdy nie są już praktykowane.

Tradycje Wielkanocy: