DETOKSYKACJA NOCNEGO ODPOCZYNKU

Bądź czuła/czuły:

• Sypialnię dziecka urządź tak, żeby była wygodna, przytulna …i chłodna- niech ciepłe łóżko zdaje się samo zapraszać do snu.

• Rozwiń cały rytuał chodzenia spać, obejmujący takie elementy jak: szklanka ciepłego mleka, kąpiel, mycie zębów, kołysanka lub łagodna muzyka, krótka pogawędka na temat mijającego dnia, bajka na dobranoc, miło kojarzący się przedmiot np. Przytulanka, specjalne słowa i pocałunek na dobranoc.

• Jeżeli Twoje dziecko ma lęki, zareaguj odpowiednio np. jeśli boi się potworów możesz skropić sypialnię specjalnym Środkiem Odstraszającym Potwory-).

• Jeśli Twoje dziecko lęka się ciemności, wysłuchaj i spróbuj rozproszyć Jego obawy.

Bądź stanowcza/ stanowczy:

• W sypialni nie ma miejsca dla telewizora ani innego sprzętu elektronicznego.

• Po południu nie pozwalaj na jedzenie potraw zawierających dodatki (zwłaszcza napojów gazowanych zawierających kofeinę).

• Czas na sen to czas na sen- nie pozwalaj na przesiadywanie do późna.

• Mniej więcej na pół godziny przed położeniem dziecka do łóżka pozwól mu się wyciszyć.

• Ustal ile czasu będziesz spędzać z dzieckiem w ramach wieczornej rutyny
  i przestrzegaj tego.

• Kiedy opuszczasz sypialnię wymagaj od dziecka, aby nie wychodziło z łóżeczka.

• Jeżeli dziecko używa smoczka, butelki, lampki nocnej postaraj się jak najszybciej odzwyczaić je od tego.

DETOKSYKACJA NOCNEGO ZACHOWANIA
Bądź czuła/czuły:

• Wytłumacz dziecku ( jeśli jest starsze, przedyskutuj z nim) zasady obowiązujące
  w domu; objaśnij, dlaczego są one potrzebne i w jaki sposób wpływają na zachowanie.

• Wysłuchaj argumentów dziecka, rozważ je i bądź gotowa/gotowy na modyfikację ustalonych przez ciebie reguł zgodnie z punktem widzenia dziecka, jeśli uznasz go za słuszny.

• Jeśli dziecko złamie którąś z obowiązujących zasad, niech twoją pierwszą reakcją nie będzie gniew, tylko zaskoczenie i smutek. Staraj się nigdy nie reagować złością.

• Wytłumacz dziecku, dlaczego jego postępek cię zmartwił i jakiego zachowania od niego oczekujesz.

• Jeśli dziecko sprawdza tylko, jak daleko może się posunąć, zignoruj jego zachowanie albo spróbuj odwrócić jego uwagę, zajmując je czymś innym. Staraj się nie dopuścić do eskalacji problemu.

• Pogódź się z tym, że każdemu dziecku zdarza się coś przeskrobać. Okaż swoje niezadowolenie, ale szybko przebacz.

• Nie szczędź dziecku pochwał za dobre sprawowanie, za każdym razem tłumacząc mu dokładnie, za co otrzymuje pochwałę, np. „Dobra robota, dokładnie wszystko posprzątałaś/posprzątałeś. Teraz twój pokój wygląda bardzo ładnie, a ty bez trudu znajdziesz każdą rzecz, jakiej ci potrzeba”
  Bądź stanowcza/ stanowczy:

• Wraz z pozostałymi dorosłymi (i starszymi dziećmi) ustal obowiązujące w domu reguły. Możesz je też spisać i wywiesić w kuchni na widocznym miejscu. Nie zapominaj, że obwiązują one także dorosłych.

• Ale nie daj się wciągnąć w bezsensowne spory. Postaw sprawę jasno, że to ty decydujesz.

• Ale jeśli zachowanie dziecka jest zdecydowanie nie do zaakceptowania, zareaguj
  z całą stanowczością, nie dopuszczając do zaognienia sytuacji.

• Ale jeśli dziecko nie usłucha cię natychmiast, daj mu wyraźnie do zrozumienia, że jesteś bardzo niezadowolona/niezadowolony, wytłumacz, jakiego zachowania od niego oczekujesz, i wyegzekwuj swoje żądania.

• Ale nigdy nie ignoruj takiego „testowania”, jeśli dziecko ma świadomość, że widzisz, co zrobiło. To by je tylko zachęciło, aby nadal sprawdzać, jak daleko może się posunąć.

• Ale jeśli zapowiesz dziecku karę, zawsze realizuj swoje postanowienie. Odstąpienie od zapowiedzianej kary spowoduje, że w przyszłości dziecko nie potraktuje twoich słów poważnie.

• Tak więc ostrożnie z groźbami ukarania. Miej zawsze w pogotowiu sankcje typu pozbawienie kieszonkowego, czy słodyczy, odesłanie do kąta, dodatkowe sprzątanie.

Katarzyna Dziubich

Opracowano na podstawie książki
„Detoksykacja dzieciństwa” Sue Palmer